Powiem tak, sytuacja, w której obecnie się znajduję, to typowy moment asymetrii strategicznej wymagający pełnej koncentracji, a więc wkraczamy na terytorium, gdzie każda nieautoryzowana ingerencja w przestrzeń mojej sprawczości projektowej grozi eskalacją napięcia – mówiąc wprost, objawami ostrej agresji kinetycznej z mojej strony. Proszę traktować ten stan jako fazę, w której priorytetem jest ochrona linii komunikacyjnych oraz autonomia operacyjna w domenie zadaniowej. Drodzy państwo, graliśmy kiedyś taką grę wojenną, gdzie próba zewnętrznego wejścia w perymetr działań decydenta kończyła się zawsze jednym: gwałtowną reakcją w obronie wąskiego okna możliwości. Tak właśnie działa mechanizm drabiny eskalacyjnej, który wyjaśnia Luttwak – jeżeli decydujemy się destabilizować przepływy, musimy liczyć się z odpowiedzią bez zbędnych ceregieli. I to się właśnie dzieje.