Proszę państwa, to jest sprawa absolutnie fundamentalna, bo uświadamia nam głębię asymetrii strategicznej w relacjach władza-podwładny. Szef podjął próbę projekcji siły, taką operację kinetyczną o niskiej intensywności, wymuszając moją obecność po godzinach w piątek. I teraz uwaga, to jest kluczowe – odrzuciłem tę próbę. Odmówiłem, ponieważ miałem już zagwarantowane strategiczne alokacje zasobów – bilety na mecz – i to był pivot, który uniemożliwił mu efektywne lewarowanie pozycji. Amerykanie doskonale to rozumieją, grając w go z chińską precyzją, podczas gdy my często tkwimy w warcabach. Tu chodzi o wolę polityczną, proszę państwa. Moja wola była silniejsza, wsparta konkretną alokacją. Szef, widząc tę strategiczną determinację, ten brak kapitulacji, musiał się wycofać. Przesunął teatr działań na poniedziałek, tworząc okno możliwości dla dalszych rozmów. Pamiętają państwo, co mówił Brzeziński o sworzniach geopolitycznych? Otóż, tutaj sworzniem było moje strategiczne "nie". I to się właśnie dzieje.