Proszę państwa, to jest sprawa absolutnie fundamentalna, która rozgrywa się na wielu poziomach i ma głębokie implikacje dla osobistej, powiedziałbym, polityki życiowej. Ta deklaracja, pozornie prosta, wskazuje na dramatyczną korektę kursu w domenie osobistych przepływów strategicznych i, co kluczowe, na utratę woli politycznej do utrzymywania przewagi operacyjnej w danym teatrze działań. Tu nie chodzi o zwykłą niechęć, ale o świadomą rezygnację z obsługiwania przestrzeni, która do tej pory była kluczowa. I teraz uwaga, proszę państwa: z tą sytuacją jest jak z klasyczną strategią Mahana – jeśli tracisz kontrolę nad morzem, tracisz kontrolę nad liniami komunikacyjnymi, a tym samym tracisz możliwość projekcji siły. Odmowa powrotu na statek to nic innego jak wycofanie się z żywiołu handlowego, z domeny, która definiowała sprawczość w danym momencie. To jest pivot, proszę państwa, pivotalny wręcz, który otwiera nowe okno możliwości, ale jednocześnie rodzi pytanie o to, czym będziemy lewarować swoją pozycję w nowej, nieznanej przestrzeni.