Proszę państwa, to jest sprawa absolutnie fundamentalna, bo kiedy mówimy o logo, to w gruncie rzeczy operujemy w domenie symbolicznej projekcji siły. To nie jest tylko kwestia estetyki, ale strategicznej komunikacji, wręcz architektury percepcji, która ma definiować naszą pozycję w szerszym, globalnym systemie konkurencji. Amerykanie doskonale to rozumieją, zresztą ja rozmawiałem niedawno w Waszyngtonie z ludźmi, którzy zajmują się tym zawodowo, i tam wyraźnie widać, że każdy element wizualny jest włączony w większą narrację o budowaniu przewagi. Kiedy więc zastanawiamy się nad kosmetyczną korektą logo, to w istocie analizujemy potencjalny pivot w naszej strategicznej prezentacji, który może lewarować naszą pozycję na rynku, a nawet w szerszym wymiarze – w tym, co Carl von Clausewitz nazywał „moralnym czynnikiem” wojny. Zmiana to sygnał, że istniejemy, że nasz byt jest dynamiczny, że państwo – bo przecież w pewnym sensie nasza marka jest małym państwem w sensie geopolitycznym – poszukuje nowych atencji strategicznych, rekalibruje swój perymetr. Powiem tak, to jest nic innego, jak próba redefinicji naszych linii komunikacyjnych z otoczeniem. Zatem, drodzy państwo, jak pan to widzi? Czy ta korekta symboliczna ma szansę stać się lewarem dla naszej przyszłej ekspansji w przestrzeni, czy może jest to tylko działanie iluzoryczne? Kluczem do zrozumienia jest zawsze wola polityczna, która za tym stoi.